เรื่องเกิดเมื่อวาน นี้(26 12 2009)
คือว่า..เรามีพี่(หลานของแม่)คนนึงเธอเป็นครู..
และต้องไปติวข้อสอบให้นักเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอแห่งหนึ่ง
ระหว่างที่นั่งรอ..ยังไม่มีนักเรียนซักคน
ผ่านไป สิบนาที ก็แล้ว..
ยี่สิบนาที ก็แล้ว..
จนนาทีที่ สามสิบ ..
เราเบื่อมาก..
เลยเดินออกจากห้องและเดินเล่นไปตามอาคาร
เพื่อหาบอร์ดที่น่าสนใจอ่าน
แล้วก็เจอบอร์ดที่เกี่ยวกับสาระสนเทศ
เราติดใจที่ เพจ มาก เกิดทันนะ..
แต่ด้วยอายุตอนนั้นยังไม่มากพอที่จะใช้..ก็เลยแห้ว
..เดินไปถามพี่ว่ายังเหลือของอยู่มั้ย..
เขาบอกว่าเหลือ..กลับบ้านไปเดี๋ยวเอาให้ดู
เราดีใจ..อยากใช้บ้าง..แต่ก็คงไม่ได้แล้ว
(5555555555)
เดินกลับมาที่บอร์ดเดิมอีกครั้งอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ
(ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไรกัน)
แล้วก็ได้ยิน "w=fs"
เสียงอะไร..เราเงี่ยหูฟังอีกครั้ง..แล้วก็คิดในใจ
เฮ้ยยย!! สูตรฟิสิกส์นี่หว่า ..
เลยเดินไปด้อมๆมองๆดู..ซักพักเริ่มทนไม่ไหว
เลยเดินเขาไป"โทษนะคะ..สอนฟิสิกส์อยู๋ใช่มั้ยคะ?"
.."คะ..มีอะไรเหรอคะ"
"อ๋อ..ขอเรียนด้วยได้มั้ยคะ"
เราไม่ใช่นักเรียนโรงเรียนนั้น และ แทบไม่รู้จักใครเลย
มีเพียงเพื่อนเก่าคนนึงที่นั่งอยู่ในนั้น
และเราก็นั่งเรียนไปเรื่อยๆ(นั่งติดกับประตู)..
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงไม่รู้สึกเบื่อเลยด้วยซ้ำ..
ซักพักนึงเพื่อนข้างๆก็สะกิดเราว่ามีคนมาหา..
เราก็หันไป..
เอิ่ม..ภาพที่เห็นคือชายคนนึง นั่งคุกเขา เนื้อตัวมอมแมม
มีย่ามใส่เสื้อผ้าลายดอกไม้(ซึ่งเราว่าถุงนั้นน่ารัก..อยากได้ ><)
สวมรองเท้าคีบ ผมยุ่งๆ พนมมืออยู่ แล้วก็พูดอะไรไม่รู้
เราพยายามฟังเขาพูด..แต่ยิ่งฟังยิ่งไม่รู้เรื่อง
เพื่อนคนที่สะกิดเราก็หันหน้ากลับไปแล้วว
ทุกคนกำลังตั้งใจเรียน..
แต่เรากำลังตั้งใจฟังสิ่งที่ชายคนนั้นพยายามสื่อสาร
และแล้วววววว..เราก็ฟังออก(เย่ๆ ๆๆๆๆๆๆๆ)
เขาบอกว่า..(เอาเท่าที่เราจับใความได้นะ)
เมื่อตะกี้เขาเดินไปข้างล่าง(หมายถึงลานเข้าแถว)แล้ว
แต่คนพวกนั้น(หมายถึงคนที่กำลังจัดงาน ตอนเย็นเค้าจะมีงานเลี้ยงกัน)บอกว่ายุ่งอยู่
ให้ขึ้นมาบนนี้(แล้วพวกนั้นไม่คิดว่าตูก็ยุ่งอยู่กับการเรียนเหมือนกันรึไงฟะ)
แล้วเขาก็พูดว่า ตอนนี้ทั้งตัวเหลือเงินอยู่ สิบบาท แต่ยังไปไม่ถึงสถานที่หมาย
ยังไม่ได้กินข้าว(อันนี้เราคาดว่านะ) ไม่เหลืออะไรแล้ววว ขอตังซัก สิบบาทได้มั้ย?
เราก็เออ..ไม่ได้เอากระเป๋าตังมาด้วยสิ(คิดในใจ) แต่มีติดตัวแค่ ยี่สิบ
เอ๊าา าา!!.."อะค่ะลุง หนูมีแค่ยี่สิบนะคะ ขอโทษด้วย"
แล้วเราก็ส่งเงินให้ลุง..ลุงแกบอกขอบคุณใหญ่เลย
แล้วก็น้ำตาไหลด้วย (TT.TT) เราแทบจะร้องตาม
555555
แล้วแกก็เดินจากไป..แต่ความภูมิใจของเรายังอยู่
^^
เรื่องก็มีแค่นี้เขียนซะยาว..
ไร้สาระ..ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาค่าา าาา OTZ
